BIGSMILEGROEP.NL

Jouw klant. Jouw omzet.

8/11/2026

De kans is groot dat jouw klanten dit jaar kerstpakketten kopen.
De vraag is: bij jou of ergens anders?

Wij hebben de kerstpakketten.
De shop.
De operatie.

Jij hebt de klanten.

Dat lijkt me een vrij eenvoudige rekensom.

Jouw klant. Jouw omzet.

Ook gewoon “ja” willen zeggen als een klant naar kerstpakketten vraagt?
Stuur me een bericht. Dan laat ik je zien hoe het werkt.

0 Opmerkingen

Kerst 1987

8/6/2026

0 Opmerkingen

Je hoeft het jaartal eigenlijk niet eens te weten. Eén blik op deze foto en je hoort vanzelf een synthesizer starten.

Kijk ons nou staan.

Ik links. Zeventien jaar oud. Een gigantische mat waarvoor zelfs Bon Jovi beschaamd zijn föhn had uitgezet. Met een blik alsof ik net te horen had gekregen dat er na twaalf uur werken nóg een vrachtwagen gelost moest worden.

Mijn vader in het midden. De enige echte kerstman van Coevorden.
Een paar keer per dag kwam hij vanuit de groothandel langs om de lakens uit te delen en een oogje in het zeil te houden.

En rechts nog zo’n slachtoffer van de jaren tachtig.

Volgens mij dachten we toen serieus dat hoe groter je haar was, hoe dichter je bij een carrière als rockster kwam.

In werkelijkheid stonden we hier ‘gewoon’ kerstpakketten in te pakken in de oude tramremise aan de Krimweg waar tot een jaar daarvoor onze groothandel nog zat.

In die tijd betekende kerstpakketten inpakken twee maanden buffelen richting kerst.

Het begrip work-life balance moest nog worden uitgevonden.

Van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat sleepten we met dozen, producten en megabalen cellofaanwol. We zetten orders klaar bij de inpaktafels en laadden vrachtwagens.

Zes dagen per week.
Een georganiseerde uitputtingsslag.

De klap op de vuurpijl kwam op zaterdagavond.
Dan stond iedereen gewoon in Smitty’s Palace. Alsof je lichaam na tachtig uur werken dacht: weet je wat ik nu nodig heb?

Nog zes uur bier, rookmachines en uit je dak gaan op Walk Like an Egyptian en Pump Up the Volume...

Zondagochtend was alles ingestort.

Behalve ons haar.

En maandagochtend gingen we vrolijk verder.

Met The Final Countdown.

0 Opmerkingen

‘Wat ik nou aan de lijn heb hangen?’

7/31/2026

0 Opmerkingen

Mijn collega kijkt me aan alsof ze water ziet branden.

‘Ik heb een man aan de lijn die vraagt of Baardmans aanwezig is.’

En zo begon in 2016 mijn eerste kennismaking met Michel Stavenuiter.

Ik had een post op LinkedIn geschreven naar aanleiding van de aanhoudende klaagzang in kerstpakkettenland over de onstuimige opmars van giftcards.

Ik noemde het de creatieve armoede van onze branche.
Daar sloeg Michel op aan.

Een dag later zat hij bij mij in Coevorden.
Omdat het herfstvakantie was, had hij zijn dochter meegenomen.
Voor de notulen.

Daarna was niets meer hetzelfde.
Per direct.

Mijn telefoon liep vol met foto’s.
En die van Michel ook.
Van bijzondere verpakkingen.
Nieuwe foodproducten.
Gave ontwerpen.
En cadeaus waarbij je onmiddellijk dacht:
Waarom hebben wij dit nog niet?

Samen struinden we het hele internet af, op zoek naar nóg mooiere ideeën. We lieten ons inspireren, tekenden, ontwikkelden en bestookten elkaar met appjes en telefoontjes.

We startten The Brandconnectors.

We reisden naar China, Polen, Frankrijk, Italië en Spanje. Op zoek naar de bron van producten en naar fabrikanten die konden maken wat wij in ons hoofd hadden.

De showroom stroomde vol met vondsten.
Volledig ontwikkeld vanaf de tekentafel.
Soms rechtstreeks van de plank.
Food én non food.
Van potjes pesto tot pallet loungebanken.

Onze samenwerking bracht niet alleen een eindeloze stroom foto’s en ideeën op gang. Ze bracht vooral nieuwe energie.

En de vanzelfsprekendheid om niet te kijken naar wat er al was, maar naar wat er nog zou kunnen zijn.

Dat maakte ons werk niet alleen beter.
Het maakte het vooral veel leuker.

Deze foto is uit 2019. We zitten hier samen op onze eerste vlucht naar China.
Aan onze gezichten te zien hadden we alles volledig onder controle.

Dat was natuurlijk niet zo.
Maar we hadden er wel ongelooflijk veel zin in.

Vaak begint een samenwerkingen met een businessplan, een strategie en een stapel contracten.

Die van ons begon met een post op LinkedIn en de vraag of Baardmans aanwezig was.

Giftcards hebben we er trouwens niet mee tegengehouden.

De creatieve armoede gelukkig wel.

0 Opmerkingen

Dit is mijn oma...

7/27/2026

0 Opmerkingen

Dit is mijn oma. Oma Feyen.

Op de foto ben ik een jaar of zeventien of achttien, denk ik.

Mijn opa van mijn vaders kant heb ik helaas nooit gekend. Hij overleed kort nadat ik was geboren. Mijn oma is daarna nooit meer hertrouwd.

Oma en ik waren kop en kont.
Toen ik twaalf was, brak ze haar heup. Zes weken lang paste ik op haar. In die weken is een band ontstaan die nooit meer is weggegaan.

In de jaren tachtig werkten mijn moeder, mijn broer en ik volop mee met het inpakken van kerstpakketten. Ook gewoon onder schooltijd.

Iedereen op school wist dat ik niet écht ziek was. Niemand maakte er een punt van. Mijn cijfers waren prima, dus blijkbaar vond iedereen het wel best.

's Middags aten we altijd warm bij oma. Ouderwets Hollands, zoals alleen oma's dat kunnen maken.

Kruimige aardappelen, spinazie, een dikke gehaktbal en veel te veel jus. Alles door elkaar. Heerlijk.

Soms mis ik dat nog weleens, tussen alle pasta's, curry's en rijstgerechten van nu.

Toen ik een jaar of zestien was en ieder weekend de lokale disco onveilig maakte met een zak vol muntjes, was oma op maandag soms mijn reddingsboei.

Zonder dat ik thuis iets zei, fietste ik 's ochtends rechtstreeks naar haar toe. Daar plofte ik op de bank om nog een paar uur verder te slapen.

Oma belde school en meldde me ziek.
Op school heb ik daar nooit gedoe mee gehad.

Thuis durfde ik dat experiment maar niet aan.

Sterker nog, mijn ouders waren nog trots ook.
"Die Ivo is 's avonds een vent en 's ochtends ook een vent," zeiden ze dan tegen oma.

Oma vertrok geen spier.

Pas na mijn dertigste heb ik het tijdens een etentje opgebiecht. Gelukkig konden mijn ouders er achteraf om lachen.

Soms denk ik terug aan die tijd.

Aan kerstpakketten inpakken onder schooltijd.
Aan gehaktballen met veel te veel jus.
Aan een familiebedrijf waarin iedereen zijn rol had.

Niet altijd helemaal volgens het boekje.
Maar soms moet je het spel een beetje begrijpen.

En oma?
Die speelde het beter dan wij allemaal.

Ik denk nog vaak aan haar.
Altijd met een glimlach.

0 Opmerkingen

Wie doet er mee?

7/21/2026

0 Opmerkingen

De BIGsmile Foundation, wie doet er mee?

Afgelopen kerst hebben we samen met zeven partners uit onze branche 1.000 goed gevulde kerstpakketten samengesteld en gedoneerd aan de Voedselbank.

In december zijn deze pakketten uitgedeeld aan gezinnen in Nederland die een extra steuntje in de rug goed konden gebruiken.

Dit jaar willen we nóg meer gezinnen bereiken. Daarvoor zoeken we bedrijven die als partner willen bijdragen aan dit initiatief.

Wil je producten doneren, financieel bijdragen of op een andere manier meedoen? Neem dan gerust contact met ons op. Samen kunnen we van 1.000 pakketten een veel groter aantal maken.

De BIGsmile Foundation is in 2024 opgericht vanuit een eenvoudige gedachte: ieder jaar worden in Nederland miljoenen kerstpakketten uitgedeeld, maar juist de mensen die het hardst een lichtpuntje kunnen gebruiken, ontvangen er vaak geen.

Samen met onze partners en de Voedselbank willen we daar iets aan veranderen.

Wie doet er mee?

0 Opmerkingen

Ik denk dat mijn vader op deze foto een jaar of vijfentwintig is....

6/30/2026

0 Opmerkingen

Inkopen met pen en papier. Een magazijn vol dozen. Geen computer, geen AI, geen Iphone en geen draaiboek.

Een paar jaar eerder overleed mijn opa. Op twintigjarige leeftijd stond mijn vader ineens vers uit de schoolbanken aan het roer van ons familiebedrijf.

"Niet gehinderd door al te veel kennis," zegt hij daar nog altijd lachend over.

Misschien was dat maar goed ook. Als hij vooraf had geweten hoe zwaar die begintijd zou worden, vraag ik me af of hij eraan was begonnen.

Het was bikkelhard werken om het hoofd boven water te houden.

In de jaren zestig en zeventig was Nederland nog bezaaid met zelfstandige groothandels. Zelfs een relatief kleine stad als Coevorden telde meerdere groothandels.

Vanaf de jaren zeventig verdwenen familiebedrijven in rap tempo. Overnames, schaalvergroting en economische tegenwind maakten dat velen het niet redden.

De lokale concurrentie verdween als sneeuw voor de zon. Het gezegde "de één zijn dood is de ander zijn brood" ging hier letterlijk op. Maar daarvoor kwamen grote landelijke spelers terug.

Mijn vader verzon werkelijk van alles om extra omzet te creëren. Zo exploiteerde hij o.a. campingwinkels. Op het hoogtepunt waren dat er vijftien. En ook de kerstpakketten kwamen al vroeg op zijn pad.

Begin jaren zeventig verkocht hij zijn eerste kerstpakketten aan Transportgroep Van der Graaf uit Coevorden. Een megabestelling van maar liefst 93 goedgevulde foodpakketten.

Niet lang daarna bestelde het ziekenhuis in Emmen 587 kerstpakketten.

Mijn vader rende drie rondjes juichend om het pand.
En dat doen we bij sommige orders nog steeds.

Ons bedrijf zat toen in de oude tramremise aan de Krimweg in Coevorden. Geld om het pand op te knappen was er nauwelijks. Als het hard regende, spoot het water via het asfalt bijna tegen het plafond aan. En op warme dagen, zoals afgelopen week, veranderde het door de grote dakkoepels in een sauna.

Met de kop d'r veur, zoals ze hier in de regio zeggen, een creatieve geest, enorm veel doorzettingsvermogen en een beetje geluk... is het uiteindelijk allemaal goed gekomen.

Vandaag de dag staat mijn broer aan het roer van onze groothandel, inmiddels met het predicaat Koninklijk aan de muur.

En terwijl mijn ouders ergens met hun camper rondscheuren, hebben wij bij BIGsmilegroep bij 36 graden de ISO 27001-certificering opnieuw veiliggesteld.

Van een blocnote tussen de stellingen naar informatiebeveiliging, audits en certificeringen.

De wereld is veranderd. Maar één ding is hetzelfde gebleven: iedere generatie bouwt verder op het werk van de vorige.

0 Opmerkingen

<<Vorige

Jouw klant. Jouw omzet.

Kerst 1987

‘Wat ik nou aan de lijn heb hangen?’

Dit is mijn oma...

Wie doet er mee?

Ik denk dat mijn vader op deze foto een jaar of vijfentwintig is....

Archief

Concepten

Bedrijf

Support

Algemeen

Informatief