Ik denk dat mijn vader op deze foto een jaar of vijfentwintig is....

Inkopen met pen en papier. Een magazijn vol dozen. Geen computer, geen AI, geen Iphone en geen draaiboek.

Een paar jaar eerder overleed mijn opa. Op twintigjarige leeftijd stond mijn vader ineens vers uit de schoolbanken aan het roer van ons familiebedrijf.

"Niet gehinderd door al te veel kennis," zegt hij daar nog altijd lachend over.

Misschien was dat maar goed ook. Als hij vooraf had geweten hoe zwaar die begintijd zou worden, vraag ik me af of hij eraan was begonnen.

Het was bikkelhard werken om het hoofd boven water te houden.

In de jaren zestig en zeventig was Nederland nog bezaaid met zelfstandige groothandels. Zelfs een relatief kleine stad als Coevorden telde meerdere groothandels.

Vanaf de jaren zeventig verdwenen familiebedrijven in rap tempo. Overnames, schaalvergroting en economische tegenwind maakten dat velen het niet redden.

De lokale concurrentie verdween als sneeuw voor de zon. Het gezegde "de één zijn dood is de ander zijn brood" ging hier letterlijk op. Maar daarvoor kwamen grote landelijke spelers terug.

Mijn vader verzon werkelijk van alles om extra omzet te creëren. Zo exploiteerde hij o.a. campingwinkels. Op het hoogtepunt waren dat er vijftien. En ook de kerstpakketten kwamen al vroeg op zijn pad.

Begin jaren zeventig verkocht hij zijn eerste kerstpakketten aan Transportgroep Van der Graaf uit Coevorden. Een megabestelling van maar liefst 93 goedgevulde foodpakketten. 

​Niet lang daarna bestelde het ziekenhuis in Emmen 587 kerstpakketten.

Mijn vader rende drie rondjes juichend om het pand.
En dat doen we bij sommige orders nog steeds.

Ons bedrijf zat toen in de oude tramremise aan de Krimweg in Coevorden. Geld om het pand op te knappen was er nauwelijks. Als het hard regende, spoot het water via het asfalt bijna tegen het plafond aan. En op warme dagen, zoals afgelopen week, veranderde het door de grote dakkoepels in een sauna.

Met de kop d'r veur, zoals ze hier in de regio zeggen, een creatieve geest, enorm veel doorzettingsvermogen en een beetje geluk... is het uiteindelijk allemaal goed gekomen.

Vandaag de dag staat mijn broer aan het roer van onze groothandel, inmiddels met het predicaat Koninklijk aan de muur.

En terwijl mijn ouders ergens met hun camper rondscheuren, hebben wij bij BIGsmilegroep bij 36 graden de ISO 27001-certificering opnieuw veiliggesteld.

Van een blocnote tussen de stellingen naar informatiebeveiliging, audits en certificeringen.

De wereld is veranderd. Maar één ding is hetzelfde gebleven: iedere generatie bouwt verder op het werk van de vorige.